 Nieuwsbrief 1,
zesde jaargang - februari 2010
Hesterlezing 2010
door Gerdi Verbeet
25 maart - Haagse Hogeschool
‘Stop
het geweld tegen vrouwen in Ciudad Juárez!’
Vrouwenmoord is de meest grove vorm van geweld tegen vrouwen.
De situatie in het Mexicaanse Ciudad Juárez is schrijnend. Dagelijks
zijn vrouwen en meisjes hier slachtoffer van bedreiging en geweld. Niet
alleen daar, wereldwijd worden rechten van vrouwen geschonden. Dit
wordt vaak niet of nauwelijks bestraft. Zo blijven daders vrij
rondlopen en blijft het geweld tegen vrouwen bestaan.
Hoe lang kan deze straffeloosheid nog voortduren?
Wij vragen aandacht voor deze kwestie en nodigen u daarom van harte uit
voor de:
Hesterlezing
2010
Gerdi
Verbeet, voorzitter
Tweede Kamer
Inleiding
Arsène van Nierop, auteur ‘Noodkreet uit Juárez’
Wil Pansters, hoogleraar Latijns-Amerika
Panel en discussie
Monique van Daalen, plv. secretaris-generaal bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken
Edwin Koopman, journalist en correspondent voor Latijns-Amerika
Paul Jaspers, economiestudent en net terug uit Ciudad Juárez
Wil Pansters, hoogleraar Latijns-Amerika
Wij hopen u op 25 maart te mogen begroeten
Het bestuur van stichting Hester
donderdag 25 maart 2010
inloop 19.30, aanvang 20.00
De Haagse Hogeschool
Johanna Westerdijkplein 75, Den Haag
- - -
Wij verzoeken
u vriendelijk om ons voor 18 maart te laten weten of u aanwezig wilt
zijn. U kunt zich
aanmelden per mail via lezing@hester.nu.
Voor meer informatie en bij
vragen kunt u
contact opnemen met Arsène van Nierop (070-3461837) of kijk
op www.hester.nu.
Hoofdsponsor:
Wilt u dit
evenement en stichting Hester ook steunen? Dat kan door een bijdrage over te maken
ovv ‘lezing’ op rekening 40.09.28.442 (ABN Amro) of
530 8498 (ING). Wilt
u genoemd worden op de sponsorlijst, reageer dan
vóór 25 februari en vermeld ‘lezing en
publieke sponsor’ bij uw betaling.
|
 Overlijden Esther
Chávez
Op tweede
kerstdag bereikte ons het droevige bericht dat Esther
Chávez, de oprichtster van en drijvende kracht achter Casa
Amiga,
is overleden. Esther leed aan kanker en voerde jarenlang een moedige
strijd tegen haar ziekte, die haar er niet van weerhield zich toch nog
zoveel mogelijk te blijven inzetten voor haar levenswerk.
‘Ik
heb vele wegen bewandeld waarop ik talrijke ideeën hoorde van
mannen en vrouwen die me hebben geleerd respect te tonen en de
waardigheid van vrouwen te verdedigen als de beste manier om de
waardigheid van de gehele mensheid te respecteren en te verdedigen.
Er is nog veel werk dat ons te doen
staat. De weg voorwaarts is lang en inspannend, maar er komt een moment
waarop mijn stem nieuwe stemmen bereikt die de gerechtigheid voor
vrouwen nastreven. Die gerechtigheid betreft de gehele mensheid, omdat
je zo een meer rechtvaardige en democratische samenleving
bereikt.’
Dit bericht hebben we meteen op de website gezet en zoveel mogelijk via
mail
verspreid. We ontvingen
hierop ongelooflijk veel lieve en meelevende reacties.
Bedankt hiervoor!
Esther Chávez, Washington
Post 30-12-2009
Mexicaanse
activiste bracht moorden en verkrachtingen van vrouwen aan het licht
Esther Chávez, een uitgesproken voorvechtster van mensenrechten,
die tegen alle verdrukking in aandacht vroeg voor de moorden en
verkrachtingen van honderden vrouwen in de gewelddadige Mexicaanse
grensstad Ciudad Juárez, stierf op 26 december aan kanker. Ze
werd 76 jaar.
De activiste Chávez was tot ver buiten Mexico bekend als pionier
en de eerste die deze moorden documenteerde en openlijk verwierp. De
meeste slachtoffers waren jonge arme arbeidsters uit de fabrieken langs
de grens met de Verenigde Staten. Hun lot werd meestal doodgezwegen
door de overheid.
Als boekhoudster bij een groot Amerikaans levensmiddelenbedrijf begon
Esther vanaf 1993 een registratie bij te houden van de moorden op de
vrouwen, van wie de lichamen bebloed en mishandeld in de dorre woestijn
rond Ciudad Juárez werden gevonden. Ze viel hiermee
hooggeplaatste ambtenaren lastig, zette de politie onder druk en hielp
de familie van de slachtoffers. Ze organiseerde demonstraties en
richtte in 1999 Casa Amiga op, het eerste verkrachtingscrisiscentrum in
de regio.
De politici van Juárez gaven niet thuis; ze waren niet van plan
ook maar iets te doen dat de handelsbetrekkingen met de merendeels
Noord-Amerikaanse en Japanse fabrikanten in de weg zou staan. De
politie, berucht om zijn corrupte houding, was volslagen
ongeïnteresseerd. De meeste overleden vrouwen waren migranten uit
andere delen van Mexico en hadden ter plaatse dan ook geen familie om
voor ze op te komen. De enige die dat deed was Esther Chávez.
Esther had al in een vroeg stadium gesuggereerd dat de neiging van de
fabrikanten om vrouwen aan te trekken, vanwege de kleine handen en
fijnere motoriek, bijgedragen zou kunnen hebben tot een negatieve
reactie van deze machistische samenleving die het moorden zou kunnen
verklaren. ‘Vrouwen bezetten de plekken van mannen, in een
cultuur waarin de overheersing van mannen vanzelfsprekend is’,
stelde Esther in de New York Times in 1999. ‘Dat kan vrouwenhaat
uitlokken’.
Jarenlang leek het er in Ciudad Juárez op dat mannen straffeloos
jonge vrouwen van de straat konden plukken om ze te verkrachten en
vermoorden, zonder bang te hoeven zijn voor de gevolgen. Dit fenomeen
werd bekend onder de naam ‘feminicide’ -- vrouwenmoorden.
Dankzij Esther Chávez en een paar andere activisten werd in de
loop der jaren een handjevol arrestaties verricht. Maar het moorden
stopte niet echt en de meeste zaken bleven onopgelost.
Dat kleine doorzettertje, mevrouw Chávez, opende in 1999 Casa
Amiga, dat aanvankelijk gericht was op slachtoffers van verkrachting en
later uitgroeide tot een centrum voor vrouwen die leden onder huiselijk
geweld. Ze bleef zich altijd uiterst kritisch uitlaten over de
medeplichtigheid en het gebrek aan doelmatigheid bij de politie en
andere autoriteiten.
Een verslaggeefster noemde Esther Chávez een ‘zorgzame en
liefdevolle moeder’ voor een hele generatie
mensenrechtenverdedigers en ‘een baken’ dat tot ver over de
grenzen van Mexico heen licht wierp op de wreedheden in Ciudad
Juárez. ‘Ze was iemand die de weg wees.’ Het was
Esther die opmerkte dat ‘de symbolische riolen van Mexico niet
ondergronds onder de straten door liepen maar vertegenwoordigd werden
door de instituten van de Mexicaanse Overheid, met mannen die in staat
waren te moorden voor plezier en macht’.
‘Ik schreeuw voor diegenen die dat niet kunnen… en
huil voor al die vrouwen en kinderen wier stemmen en levens zijn
verpletterd door de straffeloosheid van onze staat.’
Introductie Irma Casas, Esthers opvolger
We
vroegen de opvolger van Esther om zich voor te stellen aan de vrienden
van de stichting Hester
 Hallo, mijn naam is Irma
Casas, geboren in Ciudad Juárez in
1977, in een van de oudste wijken van Juárez. Mijn vader komt
van oorsprong uit deze stad en mijn moeder, die net in november
overleed, kwam uit een mijndorpje even verderop. Ik heb een geweldige
zoon van 9. Hij is een van de motoren van mijn bestaan. Ik heb de
studie psychologie gevolgd en voltooid in 2000. Vervolgens een
mastersopleiding met als specialiteit onderwijs geven aan de
Universiteit van Ciudad Juárez in 2003. Thema’s als
seksuele en voortplantingsrechten, huiselijk geweld en misbruik van
kinderen passeerden de revue. Ik heb Casa Amiga heel wat keer
vertegenwoordigd in bijeenkomsten over vrouwenmoorden, zowel in Mexico
als ver daar buiten. Ik beschouw het werk bij Casa Amiga als een van de
missies van mijn bestaan en daar leef ik naar.
Vanaf
wanneer werk je bij deze organisatie en waarom verkoos je Casa Amiga?
Toen in 1999 Casa Amiga de poorten opende zat ik in de laatste weken
van mijn studie psychologie. En ik ontving een uitnodiging, gericht aan
de leerlingen van onze opleiding om deel uit te maken van de
vrijwilligersgroep. Ik bood mijn diensten aan. Tot 2001 bleef ik
vrijwilliger. Daarna kwam ik als professionele kracht terug bij de
afdeling psychologie, waar ik in 2006 coördinator werd. In 2008
bood Esther me de functie operationeel directeur aan en begon ik me
voor te bereiden op alles wat met deze functie te maken had.
Ik heb deze organisatie uitgekozen en de missie omarmd. Aan de ene kant
omdat ik in mijn eigen leven ook niet het machistische geweld kon
ontlopen. Het werken met deze thema’s maakte voor mij de cirkel
rond. Aan de andere kant geloof ik onomstotelijk in de verandering van
het lot van vrouwen. Casa Amiga vertegenwoordigt voor mij het begin van
de strijd tegen het geweld tegen vrouwen en kinderen in Ciudad
Juárez. Bovendien geeft het mogelijkheden oprecht te leven en te
veranderen. Het is een eerlijk werk en de veranderingen zijn zinvol.
Verdrietig
genoeg overleed Esther het afgelopen jaar. Wat betekende ze voor jou en
voor Casa Amiga, hoe gaan jullie verder zonder haar?
Wat ze voor mij betekende? Heel veel, ze was de moeder van mijn
activiteiten, ze onderwees me over verdriet, liefde, moed en passie....
ik herinner me dat zij de vrouw was die me aanzette de therapieën
te geven, eerst de individuele en later de groepstherapieën. Ze
leerde me met vrouwen te werken, ze gaf me haar liefdevolle
vriendschap, ze steunde me, altijd was ze mijn gids.
En wat betekende ze voor Casa Amiga? Ze was de oprichter, en voor haar
was Casa Amiga háár project, haar kind, haar leven. Casa
Amiga heeft haar verloren, maar zonder twijfel houden we haar in onze
gedachten, in onze energie en in ons wezen, ze heeft ons heel veel
gegeven en haar werk in goede handen achtergelaten. Ze nam de tijd om
ons als team erop voor te bereiden ook zonder haar verder te kunnen.
Niets liet ze in het ongewisse. Esther was ons voorbeeld op de weg die
ze ons aangaf te volgen. Gelukkig hadden we de tijd ons voor te
bereiden op haar overlijden. De organisatie functioneerde ongeveer acht
maanden zonder haar lijfelijke aanwezigheid. Ik becommentarieerde een
aantal onderwerpen eerst zelf, daarna namen we samen beslissingen. Soms
besliste ik uiteindelijk zelf.
Wat
is naar jouw idee het meest belangrijke werk van Casa Amiga?
We doen zowel aan preventie en voorlichting als aan interventie en
bemiddeling; deze taken liggen in elkaars verlengde en zijn beiden van
belang.
Een van de belangrijkste werkzaamheden van Casa Amiga is de
onvermoeibare
strijd die we voeren om een einde te maken aan het geweld tegen vrouwen
en
kinderen. Hoe we dat doen? Door ze kracht te geven en de middelen te
leveren
die hen in staat stellen om vrij te kiezen wat ze willen doen. Zo
kunnen ze
een einde maken aan de jaren van geweld en verdriet. Ook willen we ze
laten
voelen dat ze niet alleen staan, dat er hoop bestaat en dat wij allen
één grote familie zijn.
Wat
zijn jullie plannen voor 2010?
- Dienstverlening handhaven met kwaliteit en
efficiëntie
- Casa Amiga verstevigen als professionele
hulpverlener
- Het operationele team versterken
- De halfjaarlijkse operationele plannen uitvoeren
- Aanhalen van de vriendschapsbanden met de
donateurs
- Handhaven van de banden met het bestuur en
actiever met ze samenwerken
- Samenwerken met de externe sociale netwerken
- Werken in mijn functie als directeur.
Kun
je
de huidige situatie in Ciudad Juárez beschrijven? En op welke
manier beïnvloedt die het werk van Casa Amiga? Bijvoorbeeld de
recente militarisatie van de stad?
In de afgelopen tijd is de criminaliteit in Ciudad Juárez niet
verminderd, maar in tegendeel toegenomen. De tekenen van geweld namen
met 45% toe, het jaar 2009 eindigde met 163 vermoorde vrouwen, bij het
grootste deel van deze gevallen geen enkel passend antwoord van de
autoriteiten, daarnaast 42 vermiste vrouwen waarover evenmin iets
bekend is. De regering is schijnheilig, geeft oplossingen en oppert
voorstellen om het geweld te stoppen, met als gevolg dat de vrouwen van
Juárez zich beschermd voelen, echter niets wordt
doorgevoerd, ze veinzen alleen dingen te doen. Ze verdraaien
de
cijfers, bijvoorbeeld bij het onderwerp vermoorde vrouwen speculeren ze
erop dat de meerderheid veroorzaakt is door confrontaties met de
drugskartels, zonder andere motieven te onderzoeken.
Maar positief is dat sinds enige dagen zich in de stad een
vertegenwoordiger van de Hoge Raad van de VN bevindt, meneer Brunori,
die belangrijke informatie over de situatie van de verdedigers van de
mensenrechten uitbracht. Hij gaf in heldere bewoordingen de
kwetsbaarheid aan van de mensen die voor deze rechten opkomen.
We maken ons uitermate bezorgd over deze situatie, we weten dat we met
angstgevoel ons werk niet kunnen uitvoeren. Integendeel, daarom hebben
we in de vergaderingen heftige discussies over dit soort onderwerpen
waarbij we van de overheid een rechtsstaat eisen waarin niemand geweld
wordt aangedaan.
Casa Amiga heeft actief deelgenomen aan de eis de zaken van de
vermoorde vrouwen op te helderen. Zo ben ik nu bezig met een document
waarin we vragen naar de vorderingen van de Nationale Commissie ter
Voorkoming en Bestrijding van het Geweld tegen Vrouwen en de
programma’s waar zij aan werken. Ook vragen we FEVIMTRA (een
gespecialiseerde federale eenheid op het terrein van gewelddelicten
tegen vrouwen en mensenhandel) naar hun resultaten en acties. Casa
Amiga houdt vol, deze vragen behoren tot ons dagelijks werk. Ons
kernpunt is ons te handhaven tegen de gemeentelijke overheid, de
deelstaat en de federale overheid.
Wat
zou je willen zeggen tegen ons?
BEDANKT! Bedankt voor de enorme steun die de stichting Hester voor Casa
Amiga betekent, bedankt voor het vertrouwen in ons, bedankt dat jullie
aandacht hebben voor mensen in Ciudad Juárez, die leven zonder
enige vorm van bescherming. Het is overduidelijk, de verbintenis die
mensen uit Nederland zijn aangegaan op sociale gronden, vertelt iets
over het gevoel dat ze kenschetst. We staan open voor commentaar en
verbetersuggesties van onze processen bij bemiddelen en voorkomen van
geweld. De afgelopen
jaren was het een enorm genoegen met jullie zij
aan zij te werken!
Zusters Franciscanessen geven gul!
Een cultuur bevorderen zonder geweld, gebaseerd op gelijkheid en
respect voor de lichamelijke, emotionele en seksuele integriteit van
vrouwen en kinderen.
Het was deze doelstelling van Casa Amiga die de Zusters
Franciscanessen aansprak.  Ze
wilden graag meer betekenen voor
Casa Amiga en vroegen de stichting Hester eens te komen praten. In
november 2008 voerden we in Heythuysen een goed gesprek. Het
resulteerde in de opdracht een goede bestemming te zoeken voor een
forse donatie van hun kant. Ze gaven gul! Met € 30.000,00
financieren ze in één klap het volledige project:
‘Voorlichting en aanklacht tegen het huiselijk geweld gericht
tegen de vrouwen in Juárez.’ Een prachtig voorbeeld van de
manier waarop Casa Amiga de problemen in Ciudad Juárez bij de
wortel aanpakt!
Wat houdt dat
project in?
Kinderen worden voor een groot deel gevormd in het gezin waarin ze
opgroeien. Ze leren hoe ze met elkaar moeten omgaan en hoe ze zich
horen te gedragen op school, op straat en later op het werk. Dat vormt
uiteindelijk de manier waarop mensen in het leven komen te staan. In
Mexico is geweld in het gezin extreem hoog, twee op de drie vrouwen
heeft hiermee te maken. Hoe traditioneler het gezin, hoe hoger het
risico van geweld.
Ervaringen met geweld in de familiekring zorgen ervoor dat dit in zijn
verschillende vormen als normaal wordt ervaren en voorkomt in alle
lagen van de bevolking.
65% van de kinderen heeft hiermee te maken. Lang stak de overheid de
kop in ’t zand. Gelukkig komt er een kentering, zodat langzaam
maar zeker aandacht ontstaat voor dit probleem en het voorkomen ervan.
Mensen die bij Casa Amiga binnenkomen, meestal vrouwen, krijgen een
intakegesprek onder vier ogen. Er wordt verteld over de medische zorg,
de 24-uurs crisislijn en de rechten van de vrouw. Verder kijkt degene
die het gesprek afneemt of direct juridische, psychische of medische
hulp moet worden gegeven.
Voorkomen is
beter
Casa Amiga stapt ook proactief op mensen en groepen af. Met
voorlichtingsprogramma’s en informatieve lezingen vertellen ze
over fysiek, emotioneel, seksueel en economisch geweld. Door gesprekken
worden mensen zich bewust van de traditionele rolverdeling in
geweldsaangelegenheden; ook leren ze niet-gewelddadige
overlevingsstrategieën, strategieën om het geweld in al zijn
uitingen in te tomen en kunnen ze mythes over seksuele onderwerpen
ontrafelen. Hiermee wordt het op verantwoorde wijze bedrijven van seks
bevorderd en zelfdestructief gedrag blootgelegd. Dat stimuleert weer
een positieve houding en gedrag.
Naast de lezingen geeft Casa Amiga workshops voor onderwijzend
personeel. In vier uur durende workshops worden hulpmiddelen en
technieken aangeleerd om op school een sfeer van respect, gelijkheid en
geweldloosheid te creëren die weldadig is voor de kinderen omdat
ze integrale aandacht krijgen en er geen verschil in respect meer wordt
gemaakt tussen jongens en meisjes.
Aan de slag
Om eigenwaarde te versterken kunnen vrouwen computercursussen volgen om
er zowel privé als professioneel mee om te kunnen gaan. Hiermee
ontwikkelen ze zelfvertrouwen en kunnen ze hun kennis zelf gebruiken of
overdragen aan anderen. Tegelijk wordt hiermee in het gezin de
generatiekloof op technologisch gebied verkleind, zodat de vrouw als
moeder meer controle krijgt over wat haar kinderen zien. Ook kunnen ze
zo het risico dat hun kinderen via internet op pornografie stuiten
verminderen of zelfs voorkomen.
Voor andere vrouwen die zo ver nog niet zijn en door het geweld aan
depressies of angststoornissen lijden, is er een yogacursus in het
leven geroepen. Met deze cursus kan Casa Amiga met meditatie,
ontspanning en lichamelijke oefeningen vrouwen die zo’n
depressieve of gewelddadige episode doormaken helpen en weer als een
emotioneel, lichamelijk, seksueel volwaardig wezen laten functioneren.
Het uitvoerende team van Casa Amiga bestaat uit maatschappelijk
werkers, psychologen en juristen.
Daarbij houdt ook een aantal
medewerkers en vrijwilligers zich bezig met het voorkomen van geweld in
de toekomst.
Zaak Hester naar IACHR
Op 10 december 2008, de Internationale dag van de Mensenrechten, bij de
uitreiking van de eerste Nederlandse mensenrechtentulp, kreeg
de
stichting Hester van minister Verhagen een opsteker voor het verrichte
werk. Op dat moment had Arsène net contact gehad met de
advocate in Mexico, Luz Castro, die de zaak Hester in Mexico in handen
heeft. Aangezien in het onderzoek naar de moordenaar van Hester door de
jaren heen maar geen vooruitgang werd geboekt en we het vertrouwen in
enige voortgang dan ook volledig hadden verloren, had zij voorgesteld
om de zaak Hester naar een hoger niveau te tillen en voor de
Inter-Amerikaanse Commissie voor de Mensenrechten (IACHR) in Washington
te brengen.
De IACHR is, evenals het Inter-Amerikaanse Hof van de Mensenrechten
(CIDH), onderdeel van de OAS (Organisatie van Amerikaanse Staten). De
OAS wordt gevormd door 35 landen van het Westelijk Halfrond. De twee
organisaties verdedigen en zien toe op naleving van de mensenrechten op
het hele Amerikaanse continent, dus ook in Mexico.
In de praktijk betekent dit dat de klacht over de Mexicaanse rechtsgang
wordt voorgelegd aan de IACHR en dat de mogelijkheid ontstaat dat de
Mexicaanse overheid gemaand wordt de klachten van de vrouwen serieus te
nemen en rechtvaardig in behandeling te nemen. Daar gaat het
uiteindelijk om!
Ik heb afgelopen jaren veel steun gekregen van het Ministerie van
Buitenlandse Zaken. Ook in deze nieuwe fase is de steun van Minister
Verhagen en zijn Mensenrechtenafdeling onverminderd. Tijdens de
uitreiking van de tweede Mensenrechtentulp sprak ik met de minister.
Hij vertelde dat de zaak Hester ook tijdens het Staatsbezoek in Mexico
(3-6 november 2009), aan de orde is gekomen.
Op 1 december 2009 deed het Inter-Amerikaanse Hof van de Mensenrechten
(CIDH) uitspraak over de moord op drie vrouwen uit Ciudad
Juárez, de zogenoemde Cottonfield murders: Hierbij werd de
Mexicaanse staat schuldig bevonden aan nalatigheid bij het onderzoeken
van de moorden op drie vrouwen, die plaatsvonden in 2001 in Ciudad
Juárez. Dit is de eerste uitspraak van het Hof betreffende
feminicidios (geweld tegen vrouwen) in Mexico. Door
mensenrechtenactivisten wordt deze uitspraak als een belangrijke
overwinning beschouwd omdat de uitspraak aangeeft dat het verzaken van
de plicht tot onderzoek of tot berechting een misdaad is. Het Hof kan
geen sancties opleggen maar zal wel een vervolg aan deze zaak geven
door een tweede hoorzitting en een rapport aan de Algemene Vergadering
van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) in het geval Mexico
geen gehoor geeft aan de beslissing van het Hof.
De stichting Hester is uitermate blij met deze stap. Het is een
belangrijke bijdrage in de strijd tegen de straffeloosheid bij geweld
tegen vrouwen en met name in Ciudad Juárez.
Verdere activiteiten
Soroptimisten
Bommelerwaard
Zoals beschreven in de vorige nieuwsbrief geven de Soroptimisten
Bommelerwaard alle aandacht en donaties van 2010 aan stichting Hester.
Daarvoor hebben ze allerlei acties op het programma staan. Te beginnen
met: 8 maart ‘100 Jaar Vrouwendag, onrecht achter de rug?’
Gasthuiskapel, Zaltbommel, aanvang vanaf 19.15 uur
Zie ook www.soroptimist.nl/bommelerwaard.
Lezingen
Arsène van Nierop
In de komende maanden geeft Arsène weer lezingen:
- 16 feb Scheveningen voor de vrouwenbeweging
Passage
- 25 feb Landgraaf, lezing voor Amnesty
- 3 mrt Kerkrade, lezing voor Amnesty
- 8 mrt Zaltbommel - zie bovenstaand
- 25 mrt eerste
Hesterlezing
- 15 april Streijen voor de vrouwenbeweging
Passage
Zie ook de uitgebreide agenda op www.hester.nu.
 Bedankt vrienden van
stichting Hester
 Bedankt voor
uw lieve hulp en bijdrage! De complete vriendenlijst is te
vinden op de website www.hester.nu.
De incasso’s incasseren we elke maand rond de 25e.
Hebt u e-mail en wilt u de nieuwsbrief zonder kosten per
mail ontvangen? Mail dat dan naar steun@hester.nu
Willen eenmalige gulle gevers zich a.u.b. duidelijk bekend
maken, opdat wij hen kunnen bedanken.
Namens het bestuur, Arsène van Nierop
Denk
eens aan de mogelijkheid om de
stichting Hester in uw testament op te nemen. De stichting
Hester is
door de belastingdienst erkend als ANBI
(algemeen nut beogende instelling) en is daarom geen schenkingsrecht of
successierecht verschuldigd. Ook zijn giften aan de stichting Hester
hierdoor onder bepaalde voorwaarden fiscaal aftrekbaar.
Kijk op www.belastingdienst.nl
voor meer informatie. |
|
