|
 |
 |
|
|
Nieuwsbrief 1, tweede jaargang - mei 2006
Nu ook in Europees Parlement aandacht voor de vrouwenmoorden
 Nadat in december Radio Nederland Wereldomroep in Nieuwspoort
wereldwijd een bredere discussie op gang gebracht is over de afschuwelijke
toestanden in Mexico, Ciudad Juárez, staat het nu ook in Den Haag regelmatig
op de politieke agenda en zijn er in het Europees parlement vragen gesteld.
Tegelijk heeft er in Brussel in het Europees Parlement een hoorzitting plaatsgevonden
op 19 april. Hier ging het niet alleen over Ciudad Juárez, maar het onderwerp
werd uitgebreid met de vrouwenmoorden in Guatemala. In Guatemala is de situatie
zonodig nog schrijnender dan in Juárez. Samenwerking is dan ook geboden!
Onder de negen sprekers was dezelfde vertegenwoordiger van de Mexicaanse regering
uitgenodigd die al in Nieuwspoort aanwezig was; namelijk Guadelupe Morfin.
Daarnaast kwam natuurlijk ook een flink aantal andere belanghebbenden, waaronder
een advocate; de minister van vrouwenzaken uit Guatemala; een vertegenwoordiger
van het Congres van Guatemala; de rapporteur van het Europees parlement over
de verdwijning en de moorden van een groot aantal vrouwen en meisjes uit Mexico;
de vice president van de delegatie voor landen van Centraal Amerika; iemand
van de Europese subcommissie voor de rechten van de mens; en de speciale VN
rapporteur over geweld tegen vrouwen.
Ik had bij de bijeenkomst een dubbelrol. Aan de ene kant was ik de moeder
van een van de slachtoffers, Hester natuurlijk. Aan de andere kant vertegenwoordigde
ik de stichting Hester, die net als een flink aantal andere aanwezige organisaties
de belangen van de slachtoffers behartigt. Het werd een imposante vergadering!
Doorbraak in openhartigheid
Ciudad Juárez is door de tijd heen vanwege de moorden en verdwijningen het
meest berucht geworden. Mede door Amnesty International en de dood van Hester
is deze stad op de kaart komen te staan. Het is niet meer mogelijk de wantoestanden
in de doofpot te houden.
Het viel mij op dat Guadelupe Morfin, die de Mexicaanse overheid vertegenwoordigt,
er dan ook ronduit en openhartig voor uitkwam dat de toestand in Ciudad Juárez,
maar ook in andere gebieden in Mexico, onacceptabel is en dat openheid absoluut
noodzakelijk is bij het oplossen van dit enorme probleem.
Het geweld valt in drie delen te splitsen: bij eenderde is de moordenaar de
partner van de vrouw, huiselijk geweld dus; bij eenderde is het verwant aan
het geweld dat de grensstad met zich meebrengt, omdat het dé belangrijkste
doorvoerroute van drugs naar de VS is; en bij eenderde gaat het om georganiseerde
misdaad met seksuele achtergrond, dus agressie tegen de vrouw. Dat is de categorie
waar Hester ook onder valt.
Huiselijk geweld is normaal…
De Mexicaanse advocate, Maria del Mar Monroy stelde hierna dat in Mexico de
afwikkeling van het geweld tegen vrouwen helaas nog niet optimaal te noemen
is. Dit ligt grotendeels aan de staatkundige samenstelling. Mexico bestaat
uit een aantal deelstaten die overkoepeld worden door de federale staat. Het
vrouwengeweld wordt op staatsniveau absoluut erkend, maar het probleem is
dat dit op het redelijk autonome deelstaatniveau gebagatelliseerd wordt. Huiselijk
geweld wordt hier niet als misdaad erkend, maar is eerder als iets normaals.
Er zou regelgeving vanuit de overheid moeten komen waarin gesteld wordt dat
geweld tegen vrouwen een schending van de mensenrechten is. Zolang de verdachten
niet worden gestraft en zolang er geen veiligheidsbeleid is zullen de veroorzakers
doorgaan met deze onfrisse praktijken. Momenteel is het zo dat het slachtoffer
met de vinger nagewezen wordt… ze zal het er wel naar gemaakt hebben…de
dader gaat meestal vrijuit. Er heerst daarom rechteloosheid, mede omdat de
daders veel te lichte straffen krijgen opgelegd.
Vaak worden willekeurige daders door middel van marteling aangewezen. Een
praktijk die natuurlijk volslagen onacceptabel is.
Guadelupe Morfin geeft een aantal aanbevelingen om het sociale bewustzijn
te versterken, zoals beleid op straffeloosheid, het uitsluiten van discriminatie
en van seksueel geweld. Ze wil meer onderzoek, meer psychologen, meer internationaal
recht. Meer aandacht voor de belangenorganisaties, die vaak zijn ontstaan
uit familie van de slachtoffers. Ze wil herstelbetalingen en psychologische
steun. Effectief onderzoek door politie en justitie met behulp van statistieken
en toegankelijke databanken. En last but not least: stelt ze: ‘voed
mensen die te maken krijgen met de slachtoffers en nabestaanden, zoals ambtenaren,
ziekenhuispersoneel en personeel bij de mortuaria op
tot begripvolle mensen!’
Guatemala 36 jaar oorlog…
Daarna kwam de minister van vrouwenzaken uit Guatemala, Maria Núñez
aan het woord. Zij schetste snel de problematiek waar Guatemala het mee te
stellen heeft. Het land heeft 36 jaar oorlog achter de rug. Dit heeft een
enorme politieke ongelijkheid veroorzaakt. Verder heeft het net als Mexico
een patriarchaal ingestelde cultuur. Ze vertelde dat Guatemala een plan van
aanpak klaar heeft liggen, waarbij ze beginnen de kenmerken van de slachtoffers
in kaart te brengen en te analyseren. Ze zullen dat begin augustus gereed
hebben. Daarna willen ze met die gegevens kijken welke stappen er ondernomen
moeten worden op justitieel gebied.
Eén gebrek staat al duidelijk als paal boven water. Het ontbreekt aan
een gezamenlijke databank. Eenzelfde conclusie die ook Guadelupe Morfin stelde!
Dus moet worden gestreefd naar harmonisering van de in te voeren gegevens,
zodat alle organisaties over gelijke informatie kunnen beschikken en gelijkluidende
besluiten kunnen nemen. En dat wijst weer op de noodzaak van een wederzijdse
samenwerking tussen Guatemala en Mexico.
Verder pleit ze ervoor bij de rechtenstudie de richting ‘geweld tegen
vrouwen’ in te stellen. Rechtszekerheid ziet ze als een absoluut belangrijk
element.
Ze wijst op de noodzaak van opvanghuizen voor de slachtoffers.
Leven stelt niets voor
De volgende spreekster is Alba Maldonado, zij is lid van het Guatemalteekse
Congres. Ze staat even stil bij het akkoord voor mensenrechten dat twee jaar
geleden is ondertekend. De basis voor duurzame vrede en gelijkheid voor man
en vrouw. Want daar schuilt meteen het grootste probleem: Guatemala is namelijk
het land met de grootste ongelijkheid en de mensenrechten worden er voortdurend
geschonden. Eigenlijk stelt een leven in Guatemala niets of weinig voor…
Na de enorme oorlogsperiode is geweld eigenlijk bijna een natuurlijk verschijnsel
geworden. De oorlog heeft een migratiestroom op gang gebracht, die ervoor gezorgd
heeft dat de vanouds bestaande sociale structuren verdwenen. En met deze structuur
verdwenen de heersende normen en waarden. Bedenk daarbij dan die patriarchale
instelling en realiseer je dat Guatemala bestaat uit 75% ex-militairen. Die
hebben gezamenlijk één miljoen wapens in handen, en daarvan
is 90% illegaal. Een voedingsbodem voor het toenemende geweld!
In 2004 werden 1030 moorden gepleegd daarvan waren 410 vrouwen nog niet volwassen,
in 2005 1410. En 420 niet volwassen.
In 2006 zijn al 160 vrouwen vermoord.
Criminaliteit wordt niet geregistreerd. ‘De slachtoffers zijn per definitie
onvoorzichtig geweest en lokten het uit…’
Gelukkig, vooruitgang
Ruth Vermot-Mangold was als rapporteur voor de Raad van Europa in 2004 en
2005 in Mexico. Dit is een van de redenen dat deze situatie nu aan het licht
komt. De niet gouvermentele organisaties, de belangenverenigingen dus, en
de burgemeesters rapporteren aan haar. En hoewel het aantal niet opgeloste
zaken nog steeds veel te hoog is, constateren ze gelukkig vooruitgang! Mede
door de ontstane alertheid van de laatste jaren. Ze geeft aan dat men meer
moet luisteren naar de roep van de moeders van de slachtoffers, die een einde
willen zien aan de al eerder gestelde grenzeloze straffeloosheid. Want het
moge duidelijk zijn, straffeloosheid zwengelt het geweld en het moorden aan.
Dan blikt ze naar Europa. Ook daar worden vrouwen vermoord. Echter, daar worden
de meeste daders opgepakt en gestraft.
Ze geeft aan dat Mexico zich heeft aangesloten bij de Raad van Europa. Vanuit
die grond is het dus goed mogelijk een campagne te starten.
Stilzwijgen de grootste vijand
Raül Romeva, vicevoorzitter van de afgevaardigden van de landen van Centraal
Amerika en organisator van deze bijeenkomst rondt de hoorzitting af. Hij stelt
dat dit een absoluut begin is. Dat het een onderwerp is dat opgepakt dient
te worden door de gehele wereld. Het is een probleem met veel verschillende
invalshoeken. De grootste vijand was het stilzwijgen van de afgelopen jaren.
Dus het is van essentieel belang is dat het probleem zichtbaar en duidelijk
wordt gemaakt.
Mexico en Guatemala moeten een dialoog aangaan en met z’n allen moeten
we gaan samenwerken op economisch, politiek en educatief gebied. Zo wordt
door preventie en bestrijding van de straffeloosheid de bescherming van deze
vrouwen een feit! Beschuldigen heeft geen zin, alleen positieve resultaten
tellen.
Ciudad Juárez kan als kapstok dienen voor het probleem. Maar men is blij dat
er nu ook aandacht is voor de dan 2300 vrouwen die de afgelopen vijf jaar
in Guatemala om het leven zijn gebracht.
De hoop wordt geuit dat het Europees Parlement als klankbord zal blijven dienen.
En daarbij moet gesteld worden dat deze dialoog op het hoogst mogelijke politieke
niveau gevoerd zou moeten worden. Het moet dus onderwerp worden op de agenda’s
van ministers en staatshoofden. Zo kan uiteindelijk het stilzwijgen worden
doorbroken en op den duur een oplossing worden gevonden.
En als moeder…
Voordat ik naar Brussel vertrok, heb ik contact opgenomen met het ministerie
van Buitenlandse Zaken om te vragen of er nog nieuws over Hester te vermelden
was. In antwoord op een kamervraag had minister Bot namelijk geantwoord dat
er meer mensen op de zaak Hester zouden worden gezet en dat dat schriftelijk
bevestigd was. Inderdaad werd me verteld dat er actief gezocht wordt naar
de verdachte. De schriftelijke bevestiging moet nog komen…
Toen ik op enig moment het woord kreeg in Brussel, heb ik uitgelegd dat ik
natuurlijk blij ben met alle speciale aandacht gericht op de verdachte van
de moord op Hester. Echter, ook bij het vinden van die verdachte krijgen we
Hester er niet mee terug. En met dit probleem zitten natuurlijk 400 ouders
van reeds vermoorde vrouwen en meisjes. Het feit dat het moorden niet vermindert,
maar eerder toeneemt, betekent voor mij dat ik me zal blijven inzetten om
de straffeloosheid te bevechten met behulp van de stichting Hester!
Het was een imposante bijeenkomst en ik kan me niet voorstellen dat dit geen
goede gevolgen heeft!
Vragen in de Tweede Kamer
Naar aanleiding van het bezoek van de Mexicaanse minister van Buitenlandse
Zaken, Debez Bautista aan minister Bot stelde
Kathleen Ferrier op 8 februari
de vraag of de situatie in Ciudad Juárez en in het bijzonder die van Hester
van Nierop nog aan de orde was gekomen. Minister Bot had nadrukkelijk aandacht
gevraagd voor de zaak Hester. Hij kreeg als antwoord dat Interpol nu officieel
is ingeschakeld. Er is nu een arrestatiebevel uitgegaan naar alle 32 deelstaten
van Mexico en er zijn meer politiemensen op de zaak Hester gezet. Minister
Bot heeft er vertrouwen in!
Ook stelden Tjon a Ten, Wolfsen, Verbeet & Koenders (PvdA) vragen aan
de ministers van Buitenlandse Zaken en Justitie. Hierin vragen ze de ministers
hoe het nu precies zit met mensen die op de zaak Hester zouden zijn gezet.
Dit is wel gesteld, maar nog niet schriftelijk bevestigd… actiepuntje!
Vragen vanuit het Europees Parlement
De organisator van de hoorzitting van 19 april in het Europees Parlement,
Raul Romeva, kwam in maart met vragen over Hester en de gehele situatie in
Ciudad Juárez in het Europees Parlement.
Het antwoord was redelijk voorspelbaar. De Mexicaanse regering was doordrongen
van de problematiek. In februari 2006 was Alicia Pérez Duarte, bekend
advocaat en specialist in vrouwenzaken, aangesteld als openbaar aanklager.
In december hadden we in Mexico City een gesprek met haar en ze kwam als heel
betrouwbaar en integer over.
Ze zijn diep doordrongen van het feit dat de misstanden het imago van Mexico
geen goed doen. Verder volgen ze met grote interesse de zaak Hester, evenals
overigens alle andere zaken van de eveneens vermoorde vrouwen…
Vrijstelling bij de belastingdienst
De stichting Hester heeft als goede doelenorganisatie vrijstelling aangevraagd
bij de belastingdienst. Dit hebben we ondertussen ook gekregen!
De financiën
Begin van het jaar zijn ook de cijfers op een rijtje gezet en hebben we goedkeuring
gevraagd door middel van de accountantsverklaring van Leen van Zon. Vanaf
deze maand staan de cijfers van 2005 ter inzage op de website.
2005 heeft opgebracht: € 16.555,00
De kosten bedroegen € 2.190,00
Esther Chávez ontving € 2.121,00. Dat lijkt weinig natuurlijk, maar we
wilden graag zeker weten dat we in ieder geval een jaar salaris zouden kunnen
opbrengen voor de psychologe. Die kost € 21.21,00 per kwartaal. Nu we
dat hebben kunnen we haar weer helpen met extra projecten zoals het poppenkastproject,
zie verderop in de brief.
En het geld kwam op vele manieren binnen! Zo organiseerde men dineetjes werden
mensen 60… iemand heeft een huisconcert georganiseerd, alles voor de
stichting Hester! Wie zich geroepen voelt op met ideeën te komen… een
poppenkast voor kinderen, of een barbecue bij iemand met een grote tuin…
Ondertussen is ons ‘vaste’ inkomen, het inkomen waarbij mensen
aangeven dit maandelijks of jaarlijks te schenken, opgelopen tot € 600
per maand! Bovendien is er dit jaar alweer € 2.000,00 binnen gekomen
aan eenmalige schenkingen. Wat een prachtig resultaat! We hebben ook nog ruim
een half jaar te gaan.
Op zoek naar verdere samenwerking
Naar aanleiding van de actie van de Radio Nederland Wereldomroep van afgelopen
december, zocht ik contact met Novib. Zij hadden de actie gefinancierd. Het
is natuurlijk van belang dat deze grotere organisaties je weten te vinden
als ze je nodig hebben. Zo namen ze daarna contact met ons op toen een aantal
vrouwen uit Guatemala op 8 maart in Nederland op bezoek was om over de schrijnende
situatie aldaar te vertellen. De eerste keer dat ik daar uitgebreid over hoorde!
Ook hebben we contact gezocht met de jongerenorganisatie Ojala. Zij werken
samen met Amnesty ter ondersteuning in de strijd voor gerechtigheid van de
vrouwen in Guatemala. Ze zijn begonnen met het opzetten van een project ‘En
Vivo’ een netwerk dat gevormd wordt door vrouwen uit Guatemala waarbij
ze via onafhankelijke radioprogramma’s de vrouwen bewuster willen maken
van hun rechten en hun zo steunen in de strijd tegen de straffeloosheid. Ideeën
en technische kennis doen deze vrouwen op in Ciudad Juárez, expert op gebied
van gruwel en ellende. Daar bestaat al een poosje dit soort programma’s
waarin de vrouwen het geweld in deze stad aan de kaak stellen. Meer info:
www.ojala.nl
Sport als alternatief
Een andere organisatie, Mama Cash, bood me de mogelijkheid om een door Esther
Chávez op te zetten sportprogramma te sponsoren. Door middel van een intensieve
sportopleiding worden de kinderen uit de probleemgezinnen zich sneller bewust
van hun eigenwaarde.
Wel is een goede begeleiding van belang. Want er is natuurlijk duidelijk lichamelijk
verschil en niets is zo oneerlijk als gelijke behandeling bij verschillende
uitgangspunten. Juist om je te verzekeren van een gelijke beoordeling, moet
je het verschil in kracht en behoeften tussen vrouwen en mannen helder krijgen.
Het herkennen van dat verschil dat in alle facetten van het leven doorwerkt,
is natuurlijk belangrijk voor de ontwikkeling van de verschillende seksen.
Historisch was sport meer een activiteit voor mannen, waarbij kracht, uithoudingsvermogen,
ambitie, zelfvertrouwen en actie lijnrecht staan tegen de tegenovergestelde
‘vrouwelijke’ eigenschappen, zoals gedwee, volgzaam, lief, emotioneel,
mooi en passief. In de patriarchale samenlevingen zullen deze verschillen
dan ook ervaren worden als vanzelfsprekend en ‘natuurlijk’. Het
blijkt echter dat deze eigenschappen het resultaat zijn van de heersende normen,
beperkte mogelijkheden en ontwikkelingen. Zet een groep meisjes bij elkaar
in een sportsituatie en ze zullen dezelfde opgenoemde ‘jongens’
eigenschappen ontwikkelen!
Esther Chávez legt het sportplan voor aan haar bestuur en we wachten af of
ze op dit plan ingaan!
Ontwikkelingen bij Esther Chávez….
In de vorige nieuwsbrief vertelden we dat de stichting Hester het project:
my body is mine, bekostigt.
Met poppenkastpoppen wordt nu op honderden kleuterscholen uitgelegd hoe kinderen
zich kunnen weren tegen ongewenste intimiteiten. Bij een aantal scholen bleken
de conciërges zich te vergrijpen aan de kinderen.
Volgende nieuwsbrief zullen er foto’s van zijn!
De organisatie van Esther Chávez, Casa Amiga, heeft een nieuw groter gebouw
betrokken. Vanwege alle drukte hieromheen, is het niet mogelijk gebleken verslag
uit te brengen over de voortgang van de psychologe. Ze levert goed werk, dat
staat vast, maar de volgende nieuwsbrief gaan we hier dieper op in!
Lieve windlichtjes als symbool voor Hester
|
Ik kreeg een volgende reactie van een lezer. Ze had voor de stichting Hester
een windlichtje ontworpen van brandvrij papier, de meeste zijn in effen kleurtjes.
En ze biedt ze aan om ze te verkopen. Ze moeten € 3,50 opbrengen:
namelijk € 1,50 aan materiaal, € 1,00 voor de vrouw die ze
maakt (45 minuten per lichtje), € 1,00 voor de stichting Hester.
|
Misschien is er onder de lezers iemand die een lentemarkt in het vooruitzicht heeft
of een ander idee heeft om ze voor de stichting te verkopen! Ze houdt de inkomsten
bij en geeft ze aan de stichting ter controle!
Heb je interesse, mail dan naar jh.vaessen@a-v-b.nl.
Nieuwe vrienden van Hester…..
G P Baas, J A M van Rijn, A van Wissen-Wiersum, Jan-Jaap Stok, H A den Koomen,
E A van Romburgh-ter Veer , A Hartge, Jantine en Erik de Vries, Paul Voorhoeve,
Jeanne Johns, M. Kan-Broere, Sonja van Horssen, E Groen, Dineke Mellink, Lotje
Mertens, A M van Dordrecht, Mevrouw Bommel, Peter en Ilonka van Duyn, Annette
Evertzen, Wil en Jos Vreeburg, Joyce Colin
Bedankt voor jullie lieve hulp en bijdrage! Deze lijst loopt van 15-12-2005
tot 1-5-2006. De complete vriendenlijst vind je op de website www.hester.nu
De maandelijkse incasso’s incasseren we elke maand rond de 15e.
Heb je e-mail en wil je de nieuwsbrief zonder kosten per mail ontvangen? Mail
dat dan even naar steun@hester.nu.
namens het bestuur, Arsène van Nierop
|
|
|
