10-jarig bestaan van stichting Hester

De stichting Hester zet zich in voor het bestrijden van geweld tegen vrouwen in (vooral) de Mexicaanse stad Ciudad Juárez, waar in 1998 Hester van Nierop werd vermoord. Ze steunt daarbij o.a. het werk van de plaatselijke organisatie Casa Amiga.

10-jarig bestaan van stichting Hester

Wat een mooie middag was dat in het sfeervolle Korzo Theater in Den Haag.

Stichting Hester bestaat 10 jaar. Niet iets om te vieren, we bestonden veel liever niet, maar een gelegenheid om alle trouwe vrienden van stichting Hester te bedanken voor hun jarenlange steun. Zoals Maartje van Weegen het noemde, een dankjewel middag.
Ruim 150 mensen hadden zich aangemeld, maar er kwamen er meer en dat was fantastisch.
Op hartverwarmende manier presenteerde Maartje van Weegen het programma en introduceerde de sprekers en artiesten. Zij vroeg daarbij steeds naar de relatie die zij hadden met stichting Hester.

Minister Bert Koenders opende met een video-boodschap . Helaas kon hij zelf niet aanwezig zijn. Ja, stichting Hester kende hij goed. Hij wist van de moord op Hester en  van de feminicide en de straffeloosheid in Mexico.  Als eerste had hij hier tien  jaar geleden in de kamer vragen over gesteld. Hij sprak zijn bewondering uit voor het werk van Arsėne en stichting Hester, voor haar niet aflatende roep om gerechtigheid, niet alleen voor Hester maar voor alle slachtoffers van feminicide in Mexico en voor de steun van stichting Hester aan slachtoffers van geweld. Bij zijn laatste bezoek aan Mexico had hij hierover ook uitvoerig gesproken. Juist die  persoonlijke strijd voor gerechtigheid is zo belangrijk  voor het bereiken van resultaten, benadrukte hij.
Hij hoopte dat stichting Hester dit belangrijke werk  de komende jaren zou voortzetten.

Daarna kreeg Joost Reintjes, directeur van de regio westelijk halfrond op het ministerie van Buitenlandse zaken, het woord. Mexico valt onder deze regio. De directies ontwikkelen een samenhangend en effectief beleid in relatie tot regio’s en landen en voeren dat uit. Zelf bekleedt hij deze functie nog maar kort.
Nee, stichting Hester kende hij, tot voor kort, niet. Hij vervolgde met een persoonlijk verhaal. De familie Reintjes had jaren in Venezuela gewoond. Daar was zijn broer bij een auto ongeluk om het leven gekomen.  Toen hij enkele dagen geleden bij zijn moeder op bezoek was en vertelde dat hij op dit symposium zou spreken, bleek zijn moeder stichting Hester wel te kennen. Zij had Arsène gezien in een TV-uitzending. Het had haar geraakt. Latijns Amerika en het verlies van een kind daar was haar bekend. Zij was diep onder de indruk van de kracht en moed van Arsène.
Buitenlandse zaken is al jaren betrokken bij de zaak Hester. In 2009 heeft buitenlandse zaken er ook mede voor gezorgd dat  de zaak Hester, samen met 14 andere moordzaken voorgelegd is aan de Inter-Amerikaanse Commissie voor de rechten van de mens. Een uitspraak wordt binnenkort verwacht. De zaak Hester heeft de voortdurende aandacht bij Buitenlandse zaken, zo verzekerde hij ons.

Ontroerend was de muziek van de Franse componist Coste die zo prachtig vertolkt werd door de hoboïst Pauline Oostenrijk en gitarist Enno Voorhorst. Ontroerend door het doorklinken er in van verdriet maar ook  hoop. Daarna speelden zij het mooie Adiós  Nonino van Piazzola.
Ook Pauline kent de stichting Hester. Zij is getrouwd met de zoon van goede vrienden van Arsène en Roeland.

Wil Pansters, Hoogleraar Latijns Amerika, gaf ons een historisch overzicht van de oorzaken voor de 20000 tot 30000 moorden die jaarlijks in Mexico worden gepleegd.
Politieke crisis, drugsoorlog, mondiale crisis kwamen voorbij. Ook hij zag Arsène op de televisie en zocht direct contact met haar. Hij had zelf gewoond in Ciudad Juárez.
In 2009, 2010 en 2011 was Ciudad Juárez de meest gewelddadige stad ter wereld. Naast de moorden begonnen toen ook de verdwijningen. In deze jaren steeg ook het aantal moorden op vrouwen.
Het geweld was aanvankelijk het sterkst aanwezig in het noorden van Mexico, maar breidde zich uit naar het zuiden. Ook het geweld tegen journalisten nam toe. President Peña Nieto zorgde ervoor dat het geweld niet meer prominent in het nieuws kwam. Het leek daardoor beter te gaan, maar dat is slechts schijn.
Belangrijke oorzaak van het geweld is ook de grote ongelijkheid in Mexico. Een voorbeeld: 1% van de bevolking, de hoogste inkomensgroep, krijgt 21% van het Nationaal bruto inkomen. Wil Pansters noemde de cijfers onthutsend.

Na deze ellende mochten wij genieten van “Seeking Still”, een poëtische choreografie over het wezen van grenzen, gemaakt door de Chinese danser Jihanui Wang voor drie jonge dansers, een prachtige, spannende dans die ons de gelegenheid bood te dwalen in eigen associaties.

Als laatste spreker gaf Leon van Geest, lid van het bestuur, een overzicht van resultaten van stichting Hester, lichtpuntjes, bloemen door het asfalt. Leon was bevriend met Hester vanaf 1980. Ze studeerden samen in Delft. Hij ontving van Hester nog een kaart uit Ciudad Juárez, vlak voor de moord.
Hij benoemde resultaten met betrekking tot publiciteit waarmee stichting Hester vecht voor het bewerkstelligen van gerechtelijk onderzoek, niet alleen naar de moord op Hester, maar naar alle moorden op vrouwen in Mexico. Daarnaast benoemde hij de projecten die stichting Hester al die jaren ondersteunt bij het opvanghuis Casa Amiga waarmee stichting Hester werkt aan het voorkomen van geweld tegen vrouwen en het ondersteunen van slachtoffers. Belangrijk project daarbij is ‘Escuela para tí’, waarbij vrouwen in Casa Amiga de gelegenheid krijgen hun schooldiploma te behalen. Dit belangrijke project willen wij blijven ondersteunen en hiervoor is 5000€ extra nodig. Hij deed een beroep op de aanwezigen in de zaal de voortzetting van dit project financieel mogelijk te maken met een extra donatie. Tot slot vertelde hij dat  Arsène vanaf het komende jaar een stap terug gaat doen in stichting Hester en zette haar namens alle vrienden van de stichting letterlijk in de bloemen en gaf haar het woord.

“Ik doe een stap terug, maar het geweld blijft op de kaart staan, dat houdt niet op. Stichting Hester blijft nodig. In Mexico wordt de stichting herhaaldelijk als voorbeeld genoemd door de Hoge Commissaris voor de mensenrechten en andere mensenrechtenorganisaties, daar hadden wij niet van kunnen dromen.
Stichting Hester gaf mij positieve energie en de kracht mijn leven weer op te pakken, ik werd er sterker door en, niet onbelangrijk, ik kon weer positief over Hester praten. Ik zat niet meer gevangen in het verhaal over het hoe en waarom van de moord.
Ik wil jullie allemaal, maar natuurlijk in het bijzonder Roeland en mijn gezin, mijn familie en alle bestuursleden bedanken voor alle hulp en liefde.”
Met deze woorden nam Arsène afscheid, maar zij blijft dichtbij.

Als laatste vertolkten Joep en Mark Blom, oom en neef van Hester, op piano en bas, drie mooie jazz melodieën, twee evergreens en één door Joep zelf gecomponeerd. Heerlijk om naar te luisteren.
Tot slot vroeg Lourdes Suinaga, eerste secretaris van de Mexicaanse Ambassade in Nederland het woord. Zij sprak haar waardering uit voor alles wat Arsène met de stichting Hester heeft bereikt

De borrel na afloop werd begeleid door  de Mexicaanse muziek van de San Jarochoband van onze vrienden van Mexicanos en Holanda por la Paz en México. Dit is een organisatie van Mexicanen die in Nederland wonen en vechten voor vrede en gerechtigheid in hun land. Zij stellen misstanden in hun land voortdurend aan de kaak.

Het was een ontroerende middag, niet alleen voor Arsène en Roeland en hun kinderen maar ook voor al die lieve vrienden van stichting Hester.